Gedichtenschrijverij

Wat u eerst even moet weten……

In 2005 werkte ik bij de openbare bibliotheek Gouda. En bij afscheid van Frouwkje Zwanenburg als stadsdichter raakte ik betrokken bij de verkiezing van de vierde stadsdichter. Bij stadsdichter vijf kwamen de gedichten van de kandidaten via mijn mailbox de wedstrijd binnen en was ik o.a. belast met de organisatie van de verkiezing. Zo was ik getuige van de benoeming van Jan Graafland en Klara Smeets. Toen de openbare bibliotheek ernstig moest bezuinigen en ik daarnaast mijn eigen bedrijf begon ontstond er een hiaat en bleef Klara noodgedwongen een jaar langer stadsdichter. Samen met Dick Markvoort, Peter Noordhoek, Jan Graafland en Klara Smeets werd een plan gesmeed. De Stichting Stadsdichter Gouda werd opgericht, we ontvingen een startkapitaal via de Graaf Floris V prijs en zo ging het verhaal verder. Later m.b.v. o.a. de gemeente Gouda, Goudapot en de Bezemerstichting. Met in 2014 een heel bijzondere verkiezing van de zesde stadsdichter in een pas geopende Chocoladefabriek en gedichten over Leo Vroman die vlak daarvoor overleden was. En voor het eerst waren bijna alle voorgaande stadsdichters daarbij aanwezig met een gedicht over Leo. Zelf las ik het gedicht voor dat Frouwkje Zwanenburg stuurde omdat ze er zelf niet bij kon zijn. En Inez eerde Tineke, Leo’s vrouw en muze. Omdat het 8 maart was, Internationale Vrouwendag ! Ook bij de verkiezing van Hanneke en Pieter had ik mijn aandeel in de organisatie. Tot ik begin 2019 besloot dat het tijd werd mijn koers te wijzigen en de stichting vaarwel zei, met Peter Noordhoek in mijn kielzog. En toen diende de verkiezing van stadsdichter nummer 10 zich aan en waren wij beiden, Peter en ik, kandidaat.

Ik dicht niet veel, maar wel graag doelgericht en zo ontstond het idee om de lang beloofde annalen in dichtvorm te gieten. Het was een mooie ervaring zelf eens op het podium te staan, maar helaas bleef het bij de voorronde. Maar als je doelgericht dicht is zo’n vers niet voor éénmalig gebruik. En zo las ik het vanmiddag nogmaals voor in de Drukkerswerkplaats bij de presentatie van de bundel: 9 stadsdichters van Gouda gebundeld

Bij deze dus…De annalen van de Goudse stadsdichter.

De annalen van de Goudse stadsdichter.

Met de tiende verkiezing in het vizier, vindt men de geschiedenis alhier.

De annalen van de Goudse stadspoëet voordat men haar, het, hem vergeet.

Die historie geschreven, het verhaal verteld, het gedicht geuit. Daar kwam ik persoonlijk niet langer onderuit.

Het eerste drietal dichters kwam voort uit de Goudse stichting voor letteren “Gheraert Leeu”.In het Vroesenplantsoen vind je het beeld van de Goudse drukker uit de 15e eeuw.

Inez Meter was de eerste, thans Gouds ereburger, in 2003 met haar bundel Gespannen snaren.

Gevolgd door Aart Both in 2004 met op het menu:  biefstuk met karbonade.

In 2005 en 2006 gaan we met Frouwkje Zwanenburg Walsen in Gouda. Zij laat de stad 25 stadsdichterlijke ansichtkaarten na.

Niet aangewezen door de gemeente maar verkozen door jury en publiek dient dichter nummer vier Gouda van repliek. Over de jaren  2007 tot 2009 komen we in de bundel Gewaarzijn, toen Aaf, nu Aaj Gerhardt tegen.

Bij dichter vijf komt de publieksjury in het gedrang. Voortaan kiezen twee jury’s op twee momenten. In het algemeen Gouds belang.

Jan Graafland betrapt met groene vingers Gouda op heterdaad in 2010 en 2011. Of hij van waarde was ? Bepaal het zelf !

Klara Smeets heeft daarna tot 2014 als stadsdichter de kans gehad. In Ode aan alledag belicht zij  Vromansiaans poëtisch onze stad.

Van 2014 tot 2016 wonen er woorden in het hoofd van Ruud Broekhuizen, dichter zeven. In De tweede adem komen zij naar buiten, op naar een tweede leven.

In Stadsberichten van Hanneke Leroux, een voorwoord van Inez Meter. Dus menigeen dacht in 2018: “Wie doet dit nu nog beter ?

Maar toen verscheen Pieter Stroop van Rheenen, nummer negen, met zijn  kompanen Jeffrey en Chris aan het Gouds firmament. Zij brachten gezamenlijk Dichters bij de eenzame doden, een junior Goudse stadsdichter en een stadsdichtersgala, ‘t is ongekend.

Of een Mond vol pijpen hem het zwijgen op zal leggen, na al die ingelijfde woorden, dat valt nog te bezien. Maar wat de toekomst ook brengen moge, na zestien jaar stadsdichters volgt nu poëet nummer tien.                  

 Gouda februari 2020@ Carolyt Koops    










			

Nieuwe koers

Mijn vloot was toe aan een flinke opknapbeurt. De #MarianGouda is inmiddels ruim 7 jaar, de tjalk van Carolyt ook alweer 5 jaar en mijn vloot wordt hopelijk dit jaar nog uitgebreid met een ander scheepje.

Maar ook inhoudelijk moet je soms eens even goed kijken naar je kajuit en het ruim.

Nu ontbreekt de tijd om een uitgebreid verslag te doen, maar twee zaken moeten jullie eigenlijk wel even weten:

1. Sinds gisteren ben ik in het bezit van het certificaat voor zelfstandig trouwambtenaar. Mocht je dus in het huwelijksbootje willen stappen, dan kan ik je daarbij helpen met mijn tjalk

2. 14 februari doe ik een gooi naar het stadsdichterschap van Gouda. En één van de gedichten die ik daarvoor aanleverde zal ik in ieder geval, naast in de Theaterbakkerheij ook laten horen op Internationale Vrouwendag op 8 maart in de Goudse Schouwburg. Ook als ik dan géén stadsdichter ben geworden.

Ayla Izzy, geboren in Leuven op 20 december 2016.

Ayla Izzy, geboren in Leuven op 20 december 2016.

Ayla Izzy
Geboren op 20 december 2016 in Leuven

Vandaag is het precies drie jaar geleden dat mijn kleindochter Ayla, ons eerste kleinkind, het levenslicht zag.

Hoewel we haar eerste verjaardag niet konden vieren omdat ze toen al overleden was, betekent dat niet dat we proberen deze dag te vergeten.  Integendeel. Hoewel Ayla maar 207 dagen in ons midden mocht zijn, zijn we daar ongelofelijk dankbaar voor. Ayla heeft ons, ondanks haar korte leven, dingen geleerd, ervaringen en belevenissen bezorgd waarvan wij het bestaan niet voor mogelijk hadden gehouden.

Een verpleegster van de afdeling neonatologie sprak, nadat ik haar vroeg of ze blij waren met de prachtige nieuwe apparatuur de volgende wijze woorden: “Zeker zijn wij content ! Maar NU moeten wij nog veel beter leren luisteren en kijken naar wat die kleintjes ons vertellen”. Ayla heeft ons geleerd hoe je dat doet, met haar levenslustige ogen die boekdelen spraken en waar haar ouders koers op konden zetten.

Vanmorgen bedacht ik dat ik haar van mijn kant toch ook eens een mooi digitaal plekje wil geven. Met haar mooiste foto’s en het brievenboekje dat ik destijds in bezit kreeg en waar nog steeds geen letter in geschreven is. Mijn voornemen is daar op korte termijn verandering in te brengen. Voor haar zusje Evi heb ik namelijk niet zo’n brievenboekje…

En dan is er ook nog dat kaarsje. Dat brandde onlangs op Wereldlichtjesdag in Gouda in de Burgerhal van het Stadhuis, naast al die kaarsjes die wereldwijd op die dag ontstoken werden.

Waarvoor dank aan :http://www.wereldlichtjesdag.nl/locatie/gouda/ en https://www.goudsepost.nl/reader/59227/1338055/wereldlichtjesdag-krijgt-vervolg

Wereldlichtjesdag 2019

Gouda, 8 december Burgerhal Stadhuis

 

Reisplannen maken

Vlakbij "thuis"

Vastgelegd door Saskia van Diesen, mijn oudste dochter…

Het leven zit vol verrassingen. Sommige zijn minder prettig, andere heel leuk. En vaak zijn het gebeurtenissen waardoor je in beweging wordt gezet. In mijn vorige bericht liet ik al weten dat er iets te gebeuren stond, alleen wist ik toen nog niet precies wat dat was. Inmiddels zijn we twee maanden verder en heb ik mijn ideale schrijfplekje weer  ingenomen. Bij vriendin Helma, waar ik tijdelijk het rijk alleen heb, voorzien van alle gemakken. Niets dat me hier afleidt, behalve de prikkels die ik zelf toesta.

Die verrassing ? Genomineerd worden als “Heldin voor Gouda” ! En hoewel ik niet verkozen werd, leverde mij deze nominatie wel heel veel op, waaronder de mooie foto die hierboven prijkt. Gemaakt door dochter Saskia, die overigens veel meer kan dan foto’s maken: Natural Guidance. De vorige foto’s waar ik met mijn tjalk op prijkte, waren ruim twee jaar oud en bovendien niet in Gouda geschoten.  Inmiddels woon ik ruim 30 jaar vlakbij het #GoudsGeschenk, zoals het Baden Powellplantsoen ook wel wordt genoemd. En terwijl ik dit schrijf, plopt er direct weer een gedachte op: ook hier werd weer een held vernoemd. Dat is weer voeding voor iets waar ik druk mee ben: “Wat is een held ?” En een heldin?

Nog even over die plek en daar moeten jullie het voorlopig weer even mee doen. Jarenlang stond er rechts in beeld een enorme treurwilg. Met zijn enorme takken zorgde hij er zelfs bij strenge vorst voor dat er een wak bleef voor de altijd aanwezige watervogels. Geleidelijk boog hij verder, braken delen van hem af bij fikse storm en nam hij stukken wielwallekant mee. Tot hij uiteindelijk het veld moest ruimen. Net als het voormalige gebouw van Stubbe, dat tot enkele maanden geleden het zicht op de onderkant van de Haastrechtse Molen belemmerde. Helaas zal dit hoogstwaarschijnlijk niet het uitzicht blijven, reden temeer om nu zo’n mooi uitzicht vast te leggen.

Mocht je trouwens meer willen weten over de Goudse molens: www. goudsemolens.nl. En wil je weten waartoe een heldinnennominatie nog meer toe aan zet ? Kom dan donderdag a.s. naar de Dichters op donderdag in Concordia in Haastrecht. Warm aanbevolen: Dichters voor elkaar !

 

 

December 2018

20181209_140253146101718.jpgDuurzaam deelgedicht: Gedachten aan even leven van de hand van Inez Meter. Geschreven in 2011 en door Inez ten gehore gebracht ter gelegenheid van de onthulling van het monument voor de doodgeboren en jong overleden kinderen.

Dit gedicht kreeg ik van Inez toen ze het verhaal hoorde van onze kleindochter Ayla. Ayla, die in 2016 rond midwinter geboren werd in Leuven. En van wie we na 207 liefdevolle, veelbewogen dagen, net na midzomer 2017, afscheid moseten nemen. Bij haar uitvaart waren onder andere 2 overgrootvaders en 3 overgrootmoeders aanwezig.

Op 24 oktober jl., volle maan, heb ik in het Hannemahuis in Harlingen verteld over “mijn tjalk” en de familie van der Zee. Toen ik begin 2017 deze afspraak maakte had ik nog geen idee dat ik mijn verhaal zou beginnen met mijn kleindochters Ayla en Evi. Ayla, inmiddels 15 maanden vertrokken en Evi, oktober 2018 gearriveerd. Dus er was beschuit met muisjes. En de dag erna o.a. een bezoek aan de begraafplaats in Harlingen. Daar liggen de graven van mijn overgrootouders en betovergrootouders. En die van een deel van de voorouders van Inez Meter. Bovendien staat op die begraafplaats een mooi monument: voor de doodgeboren en jong overleden kinderen. Aan Inez heb ik beloofd haar gedicht daar voor te lezen.

Vorige week overleed één van de overgrootvaders van mijn kleindochters, Frans. Op 13 oktober maakte hij zijn laatste reis buiten zijn thuisprovincie Limburg. Voor een kraambezoek aan zijn achterkleindochter Evi, Ayla’s zusje. De cirkel is rond.

Vandaag is het de 2e zondag van december: #wereldlichtjesdag. De dag dat wereldwijd de #sterrenkinderen herdacht worden. In Gouda, las ik, was er geen activiteit gepland. Maar als je zo’n gedicht van Inez hebt gekregen en er in de schuur nog een “Gouda bij kaarlicht”kaars staat , dan kun je niet anders…

Oktober en november

Ben schoon schip aan het maken. Er gebeurde nogal wat in oktober: de komst van kleindochter Evi, een zotte zaterdag, een tweedaags bezoek met verhaal in het Hannemahuis in Harlingen en de start van een nieuw jaarboek/c.q. agenda.

Weet dat ik jullie erover ga vertellen, maar nog even geduld…november is namelijk ook de opruimmaand en dat kost tijd. Tijd die ik dus niet achter de pc door kan brengen.

En om jullie een beeld te geven wat er op zotte zaterdag allemaal mogelijk is in Gouda.

Zotte Zaterdag Gouda 2017

Zotte zaterdag 2017 en een trouwpartij

 

Logboek

Er kwam sinds het vorige bericht zoveel op mijn pad dat ik de belofte van 3 weken terug nu pas na kom, althans, ten dele. Het grote verhaal kunt u volgende week verwachten. Om toch alvast een tipje van de sluier op te lichten: de rol die mijn kleindochters Ayla en Evi speelden in een oud familieverhaal dat ik in Harlingen vertelde komt aan bod, Inez Meter passeert de revue en er is uiteraard ook een terugblik op zotte zaterdag.