Tussen “De mensen van voorbij” en “13 manen om je dromen waar te maken” 

Kreeg gisteren de vraag van wie dat gedicht ook weer was. Ik ken het maar de naam van de dichteres was mij ontschoten. Vlak voor ze vertrok kwam de vrouw die de vraag had gesteld en met wie ik zo’n onverwacht, fijn gesprek had me het antwoord nog even brengen: Hanna Lam. Heb het gedicht net opgezocht en herlezen: De mensen van voorbijHet zijn woorden die, aan het eind van deze onvergetelijke zomer van 2017, op zijn plek vallen. 

Vorig weekeind met mijn lief op pad geweest naar een van zijn favoriete reisbestemmingen. Tussen al dat zinloos geweld heb ik inmiddels toch ook een plek ontdekt die mij inspireert. Met dank aan de vrouw die de kunst verstond om de mensen van voorbij te laten voortleven. De door haar nagelaten beelden zorgen ervoor dat wij haar verhaal en dat van haar dierbaarsten 100 jaar later nog steeds door vertellen. Käthe Kolwitz is haar naam. Een vrouw om naar op te kijken.

De twee foto’s tonen een beetje het niemandsland dat NU heet. Want tussen die twee was gisteren het moment dat die droom waarmaken steeds concreter wordt: het schrijven van De tjalk van Carolyt. Eind van het jaar moet het af zijn. Ik betwijfel of in dat boek de namen van Käthe Kolwitz, Esther Kraaijenbrink, Caroline Groeneveld of Angela van Bebber voor zullen komen, maar kan jullie verzekeren dat ze in “mijn nu” best belangrijk zijn.

Advertenties

Als bomen konden spreken

Vorige week kreeg ik van Hylke Brandsma uit Gersloot een prachtig boekje. Heb hem er niet persoonlijk voor kunnen bedanken, dus bij deze: “Hylke, dank”. Ter voorbereiding van mijn plannen om volgend jaar tijdens Friesland/Leeuwarden 2018 een aantal dingen op stapel te zetten, heb ik vorige week mee gedaan met de pilot #LeeneenFries. Heb daar minder kunnen doen dan ik me had voorgenomen doordat het weer niet meewerkte. Maar door dit leuke kadootje kan ik wel een tipje van de sluier oplichten en laten horen waarvoor #LeeneenFries wat mij betreft gebruikt kan worden. Fries lezen heb ik mij inmiddels eigen gemaakt, maar spreken is lastig zonder een kritisch fries luisterend oor. Dus….welke Fries durft het aan ? Misschien eens skypen of life Faceboeken en ik kom natuurlijk voor 2018 nog weleens in Friesland voor een echte ontmoeting. Vooralsnog, hier een stukje over Fostedina

Boeken en een kringloopwinkel in Gorredijk

Even weg in eigen land. Dat betekent altijd een bezoekje aan een kringloopwinkel. Waar we nooit met lege handen weggaan. Al helemaal niet als die kringloopwinkel nb zelf adverteert met de mededeling dat ze weliswaar geen bibliotheek is, maar wel heel veel boeken heeft. En dat lezen zo belangrijk is voor een mens…

En omdat ik bezig ben met “mijn” #Friesland2018, is het mooi dat ik me zo ook nog eens wat friese verhalen eigen kan maken….

Erasmus op de Goudse markt

En net als je denkt: nu is het echt even klaar met Erasmus, na dat mooie foto-album van het Gouwepalet….

Ga je op vrijdag naar de Goudse Keramiekmarkt, koop je eerst een prachtig gebakken bootje van #JacquelineTijssen, loop je even later Erasmus tegen het lijf. Althans…#DimitriosXanthopoulos, zijn maker. Hij maakte in totaal 10 vazen in opdracht van het Erasmuscollege. 8 werden er afgenomen, 2 bleven over. En zo belandde deze vaas vorig jaar al op de Goudse keramiekmarkt. Dimitrios wist van Erasmus2016 en dacht dat hij deze Erasmusvaas wel zou verkopen. Maar dat gebeurde niet. Hij vertelde dat veel mensen langsliepen en wisten dat dit Erasmus was, maar niemand nam hem mee. Vorig jaar niet en ook dit jaar niet. Ik ook niet. Mijn budget is niet zo groot en ik had ook al een bootje. Maar ik maakte wel een filmpje en een foto. Want deze vaas, inmiddels de laatste die nog over was, moest wel in Gouda blijven ! Na afloop van mijn bezoek aan de Markt vertrok ik met mijn lief naar zijn ouders in Weert. Onderweg vertelde ik hem, tevens mijn hoofdsponsor,  over de vaas. En zo kon het gebeuren dat Wil Arts, voorzitter van het Erasmusgenootschap in Gouda, voor mij naar de markt wandelde en Dimitrios vroeg de moeder van Erasmus te bellen. Zodat zij de Erasmusvaas samen met die hoofdsponsor op zaterdagochtend in het atelier van Dimitrios in Den Haag op kon gaan halen. Wat op zich weer een prachtig anderhalfuur durend bezoek en boeiend gesprek opleverde met Dimitrios: over Erasmus, Griekenland en eureka. Over ouder-grootouderschap, ouders en de politiek. Over geld en geschiedenis, kortom een gesprek over het nu.

Erasmus2016.nu

Erasmus en ik, het botert niet zo tussen ons de laatste tijd. We kunnen er helaas geen van beiden iets aan doen. Zocht ik Erasmus eerder vaak zelf op, tegenwoordig dringt hij zich teveel ongevraagd aan mij op. De weg naar de Erasmusbrug heb ik zelfs pas per vliegtuig gepasseerd en zijn naam op het ziekenhuis kan ik inmiddels niet meer zien !

Www.Erasmus2016.nu was echter nog niet helemaal afgerond voor mij. Vorig jaar heeft het Gouwepalet nl. een tentoonstelling gehouden in deAgnietenkapel. Die  expositie was te bewonderen vlak voor en tijdens #zottezaterdag. En ik had de eer als Margaretha Goudana de tentoonstelling te openen. Als dank hiervoor heb ik model mogen zitten voor 6 leden van de Goudse amateurschilderclub. En ipv met de 2 beste portretten uit deze serie, kreeg ik ze uiteindelijk allemaal mee naar huis ! En vorige week kreeg ik bericht dat het foto-album klaar was: Lof der creativiteit.