December 2018

20181209_140253146101718.jpgDuurzaam deelgedicht: Gedachten aan even leven van de hand van Inez Meter. Geschreven in 2011 en door Inez ten gehore gebracht ter gelegenheid van de onthulling van het monument voor de doodgeboren en jong overleden kinderen.

Dit gedicht kreeg ik van Inez toen ze het verhaal hoorde van onze kleindochter Ayla. Ayla, die in 2016 rond midwinter geboren werd in Leuven. En van wie we na 207 liefdevolle, veelbewogen dagen, net na midzomer 2017, afscheid moseten nemen. Bij haar uitvaart waren onder andere 2 overgrootvaders en 3 overgrootmoeders aanwezig.

Op 24 oktober jl., volle maan, heb ik in het Hannemahuis in Harlingen verteld over “mijn tjalk” en de familie van der Zee. Toen ik begin 2017 deze afspraak maakte had ik nog geen idee dat ik mijn verhaal zou beginnen met mijn kleindochters Ayla en Evi. Ayla, inmiddels 15 maanden vertrokken en Evi, oktober 2018 gearriveerd. Dus er was beschuit met muisjes. En de dag erna o.a. een bezoek aan de begraafplaats in Harlingen. Daar liggen de graven van mijn overgrootouders en betovergrootouders. En die van een deel van de voorouders van Inez Meter. Bovendien staat op die begraafplaats een mooi monument: voor de doodgeboren en jong overleden kinderen. Aan Inez heb ik beloofd haar gedicht daar voor te lezen.

Vorige week overleed één van de overgrootvaders van mijn kleindochters, Frans. Op 13 oktober maakte hij zijn laatste reis buiten zijn thuisprovincie Limburg. Voor een kraambezoek aan zijn achterkleindochter Evi, Ayla’s zusje. De cirkel is rond.

Vandaag is het de 2e zondag van december: #wereldlichtjesdag. De dag dat wereldwijd de #sterrenkinderen herdacht worden. In Gouda, las ik, was er geen activiteit gepland. Maar als je zo’n gedicht van Inez hebt gekregen en er in de schuur nog een “Gouda bij kaarlicht”kaars staat , dan kun je niet anders…

Oktober en november

Ben schoon schip aan het maken. Er gebeurde nogal wat in oktober: de komst van kleindochter Evi, een zotte zaterdag, een tweedaags bezoek met verhaal in het Hannemahuis in Harlingen en de start van een nieuw jaarboek/c.q. agenda.

Weet dat ik jullie erover ga vertellen, maar nog even geduld…november is namelijk ook de opruimmaand en dat kost tijd. Tijd die ik dus niet achter de pc door kan brengen.

En om jullie een beeld te geven wat er op zotte zaterdag allemaal mogelijk is in Gouda.

Zotte Zaterdag Gouda 2017

Zotte zaterdag 2017 en een trouwpartij

 

Logboek

Er kwam sinds het vorige bericht zoveel op mijn pad dat ik de belofte van 3 weken terug nu pas na kom, althans, ten dele. Het grote verhaal kunt u volgende week verwachten. Om toch alvast een tipje van de sluier op te lichten: de rol die mijn kleindochters Ayla en Evi speelden in een oud familieverhaal dat ik in Harlingen vertelde komt aan bod, Inez Meter passeert de revue en er is uiteraard ook een terugblik op zotte zaterdag.

Voorlopige koersverwachting voor het komend kwartaal

Eind van de week hoop ik wat meer details te kunnen geven over het komende kwartaal, vandaar voor nu even een kattebelletje. Zonder beeld, ook dat nog !

      .  Zaterdag 20 oktober ben ik in actie als de moeder van Erasmus, Margaretha Goudana. Zonder tjalk dit keer, maar er gebeuren die dag ongetwijfeld weer dingen die in het logboek van mijn tjalk bijgeschreven kunnen worden. Zotte zaterdag in Gouda: terug naar 1511. Nieuwe ontmoetingen op oude locaties, verhelderende inzichten of tijdreizen. Mocht u mij zoeken: ik loop aan de zijde van mijn zoon Erasmus tijdens de Zotte Intocht, startend op het Erasmusplein en ben daarna een groot deel van de middag aanwezig in Arti Legi. Voor alle overige informatie: http://zottezaterdag.nl/

  • Woensdag 24 oktober treft u mij aan in Harlingen in het Hannemahuis, ’s avonds om 20.00. Met mijn gehele vloot ! En als het aan mij ligt kom ik niet alleen voor de lezing, maar gaan ik samen met u nog wat andere mooie dingen doen i.h.k.v. Friesland 2018. Vertellen over mijn Friese DNA en  https://www.dnalwd2018.nl  , u kunt me lenen via https://leeneenfries.nl/nl/ en een mooie wandeling door Harlingen en de Algemene Begraafplaats aldaar.

 

Oponthoud en reisvertraging

Oponthoud…je kent dat wel ! Vol plannen en goede voornemens, dit keer zelfs zo ver gevorderd dat ik een heus “zomeragenda” voor mezelf heb aangelegd. Dat werkt vervolgens een kleine week goed, de derde week al een heel stuk minder en dan ben je zomaar 14 dagen vergeten ernaar te kijken ! Daarom maar even een beeld bij wat daar de voornaamste oorzaak van is en de belofte jullie snel op de hoogte te brengen van de wederwaardigheden rond mijn boek….

En over het digitale oponthoud± het helpt niet als de tekens op je toetsenbord niet corresponderen met de toetsen en dat WP niet meer simpel gedeeld kan worden met FB. Uiteraard heeft dat laatste medium daar wel weer een oplossing voor, maar die wil ik eerst eens nader onderzoeken. Bovendien heb ik daar NU geen in zin in c.q. tijd voor….

Onderweg met mijn onderdanen

Voor heel de mens is zo’n ochtendwandeling goed, maar mijn onderdanen genieten het meest van dit feest. Ze lijken de laatste jaren een beetje een eigen leven te leiden. Voor ik wist waar de schoen wringt zijn ze ongemerkt zelfstandig aan botontwikkeling gaan doen, zetten ze soms de hakken in het zand of hebben plots last van lange tenen. Maar nu is het voorjaar ook voor dit koppeltje toch echt weer begonnen en gaan we zoveel mogelijk blootsvoets op pad. 

Tot het warme weer mijn onderdanen danig uit balans bracht. Ze verzamelden zoveel vocht dat het woord voetbad plots voor mij een andere betekenis kreeg. Van een gespecialiseerde vriendin kreeg ik het volgende advies:  haal je voeten meermaal daags een paar minuten voor het voetlicht. Kwestie van omdenken om te menen dat je ze op een voetstuk plaatst, maar ik moet zeggen: het helpt ! De wereld op z’n kop en nu maar hopen dat het geen jubeltenen worden ! 

Het nieuwe jaar 2018 van start

In de Europese middeleeuwen vierde men het nieuwe jaar met Pasen. Uiteraard op christelijke wijze, met de dood en opstanding van Jezus. Mocht je ooit meer willen weten over die tijd, kan ik je van harte het boek Pelgrim, Poorter, Pöeet aanbevelen van Ernst Borse.

Intussen is ons 20-ste eeuwse nieuwjaar al weer in de lente aanbeland en geeft het mij persoonlijk toch ook een soort nieuwjaarsgevoel. Ik en de mijnen laten een zware tijd achter ons en verheugen ons op de verrassingen die ons de komende tijd te wachten staan. En op puur persoonlijk vlak staat dat het project “boek”, de #TjalkvanCarolyt, op uitbarsten. Natuurlijk gaan jullie daar op deze plek meer over lezen, maar ik ben ook daadwerkelijk met #voorproefjes bezig. Zaterdag voor een week heb ik dat gedaan tijdens de officiële opening van de openbare bibliotheek in Leeuwarden: www.dbieb.nl, gevestigd in de Blokhuispoort. Mooi feest was dat ! Heb daar verteld over mijn oud-oud-oud-oudtante Mariken. Ongeveer hetzelfde doe ik zaterdag 14 april nogmaals bij Verkaaikboeken in thuishaven Gouda tijdens de #Bookstoreday2018. Ben daar trouwens niet de enige, ook auteurs #SanneRoosenboom, #RosemariedeHeij en #ArendvanDam zijn er te gast.

Ik ga uiteraard ook een tipje van de sluier oplichten over mijn kleine vloot van tjalken en welke koers ik momenteel vaar ! Komen jullie luisteren tussen 14.00 en 16.00 ?

Voordat ik voor vandaag een punt zet achter dit blog, wil ik jullie echter nog even mee terugnemen naar de zonsopkomst vanmorgen, hier vlakbij in Gouda. Om mijn benodigde buitenlucht en lichaamsbeweging veilig te stellen begeleidde ik vanmorgen mijn lief naar de trein, om vervolgens een stukje oostwaarts te wandelen, de zonsopkomst tegemoet. Op de hoek bij de Willenskade aangekomen werd ik begroet door een menigte weidevogels: kievitten, grutto’s, ganzen, meerkoeten, eenden. Druk bezig met HUN nieuwe jaar, baltsend of al broedend of hun nesten verdedigend tegen al te opdringerige soortgenoten of roofvogels op zoek naar lekkere hapjes voor eigen lief en/of kroost. Zo liep ik richting Twaalfmorgen om daarna linksaf via de Goudse Hout de terugreis te aanvaarden. Via dat beginnende nieuwe leven recht de aanblik van de dood tegemoet. Toen ik een enorme zwanenveer opraapte viel mijn oog op een enorme witte verenberg er vlak achter. Twee dode zwanen aan de overkant van dat weiland vol leven. Ook in de dierenwereld zijn leven en dood onafscheidelijk. Trouwens weleens een mooi lied gehoord over een stervende zwaan ? #Arcadelt: Il blanco e folie cigno